Thuis26.10.2015

Thuis is
in je onderbroek rondrennen
popcorn eten op de bank, uit de zak, op woensdagavond
internet dat snel genoeg is om te FaceTimen
met losse handen fietsen
een boterham met gekleurde hagelslag als ontbijt
korting op je treinkaartjes
bekenden tegenkomen
kunnen slapen wanneer je wil
alleen kunnen zijn
fijne mensen op fietsafstand
in slaap vallen en wakker worden naast je lievelingspersoon
de supermarkt uit je hoofd kennen
barista's die weten wat je hebben wil
iemand die je 's nachts naar je toe komt (als het moet)
een bos waar geen weggetje je vreemd is
de hond uitlaten
niet hoeven koken
urenlang (de tijd hebben om te) koken
lekker in je vel zitten
een volle agenda
keiharde scheetjes op de wc
met de deur open plassen
niet bang zijn
je knuffel
een volle koelkast
al je lievelingseten kunnen kopen
(kunnen) kletsen
weten hoe je moet fietsen / wandelen / rijden
huilen van geluk
jezelf zijn
(etc)

Maar is dan pas dit alles bij elkaar thuis of toch ook al slechts maar een beetje?

Thuis op vakantie6.7.2015

Twaalf dagen ben ik nu thuis - twaalf dagen nog ook. Ik heb nog maar 1 keer gekookt, 0 keer de was gedaan, 3 keer boodschappen (om iets te eten te hebben in de trein). Ik nam 23 treinen, was in Groningen, Amsterdam, Utrecht, Aalst en Antwerpen, veel in de (schaduw in de) tuin ook en meestal gelukkig, maar soms ook verdrietig en/of onzeker en/of een beetje in de war. Maar ach.


De eerste ochtend ging ik naar mijn lievelingsbos en lievelingsgeitjes, hoi zeggen. Mijn backpack was op het vliegveld in Oslo vergeten dus ik had geen schone kleding, maar wel opeens vier paar Allstars om uit te kiezen (in plaats van dat ene zwarte paar wat ik met me meegenomen had). Het was vroeg, de vogeltjes floten (zoals ze hier altijd doen) en ik kletste met papa en mama, we deelden een laatste stukje Noorse chocola en ik voelde me thuis maar mijn gedachten waren nog altijd Noors en zei 'takk' toen de conducteur later die dag mijn treinkaartje knipte.


Binnen 24 uur nadat ik Schiphol had verlaten was ik terug om mijn Viking - zoals ik hem eigenlijk niet wil noemen, maar iedereen doet het al - te halen. We waren in Groningen en aten heel lekker, hij zei Hoi en Doei doei en mixte Slaap lekker en Smakelijk tot een mooie Smaak lekker. Het was gek om hem daar te hebben, iets minder gek om samen in Amsterdam te zijn. Daar ben ik sowieso toerist en als we Noors praten al helemaal. Dus mochten we op de rondvaartboot, kussen in het Vondelpark, selfies maken voor iAMsterdam en slapen in een te fancy en te duur hotel - vind ik.


En eigenlijk is er niks veranderd thuis.

Behalve dan dat het opeens 20 graden warmer was dan normaal, ik vastplakte aan alles, enkel schuilde in de schaduw en sliep in de hangmat - en geen reet gedaan kreeg. Dus vluchtte ik.


In België zijn lampionnen en lichtjes in het park, gruwelijk betaalbare (speciaal)biertjes en er is Doel. We wandelden door hooivelden en bossen, over dijken, door de zon, stiekem een tuin binnen en een huis, ook al lukte dat nooit. Janneke (van Jip) was er, de potloden uit Brussel waren er en Ine en Christo en Charlotte. Het is fijn met vrienden die je bijna nooit ziet en dat het dan toch goed is. Het is fijn om op treinafstand van die vrienden te zijn, ook al is het twee of drie of vier uur.

Nu zijn er dus nog twaalf dagen over voor ik met een backpack en notitieboek door (een stukje) Europa trein, van het Oosten naar het Noorden en terug naar mijn Viking - en weer terug naar Nederland. Dan zullen we wel zien hoe lang de vakantie nog duurt.

Oh, Nederland 4.12.2014

❤ ❤ ❤


Herfst en bakstenen herenhuizen,


de Hema,


op bezoek kunnen bij vriend(inn)en en urenlang kletsen en smikkelen,


boodschappen doen en een koffer vol Tony's, broodbeleg en koekjes,


en vroege ochtendwandelingen door mijn alleslievelingsbos.

NEDERLAND27.11.2014

Ik ben in Nederland, terug van winter naar herfst en (gekleurde) blaadjes aan de bomen en hoewel ik gisteren in de Hema op Schiphol even gek naar mijn euro's keek en keer op keer weer verbaasd was dat de stem door de luidspreker echt Nederlands sprak is het zo fijn om hier te zijn. Zo fijn om meer dan een pakje witte bonen of vieze pastasaus te kunnen kopen voor € 1, zo fijn om minigesprekjes te voeren met onbekenden, zo fijn om een glimlachende conducteur voor me te hebben staan en zo fijn om gewoon nog in te kunnen checken en "Voordeeluren 40% korting" op het schermpje te zien verschijnen, ook al is het boek wat ik lees Noors en de simkaart in mijn telefoon ook.

24 uur ben ik nu in Nederland en nu al was ik socialer dan normaal in één week Oslo. Van Schiphol treinde ik naar Utrecht, een vriendin haalde me op en we knuffelden en kletsten en lachten en dronken thee, terwijl ik sliep kreeg ik kattenknuffels, ik werd wakker van de geur van broodjes in de oven en daarna ontbeten we met meer thee en yoghurt, ik kocht een heel fijn laatste Sinterklaaskadootje, at een kaneelbroodje en kletste met vriendin nummer twee, liep langs het water onder de herfstbomen door, langs bakstenen huizen en fietsen aan alle kanten om vriendin drie te knuffelen, meer thee te drinken en nog meer te kletsen en lachen. Toen was het nog maar twee uur en iets later reed ik de stad uit, Brabant in, het platteland op, Brabant uit, Limburg in, tussen de koeien en de schapen door, de beek over naar mijn eigen station. Nu ben ik thuis.

Ik voel me klein tussen de Nederlanders, ik voel me een vreemde als ik Noorse zinnen denk of iemand naar mijn boek zie kijken, maar ik voel me zo thuis als de jongen in de koffiebar grapjes maakt, ik gewoon mijn Rabobankpas kan gebruiken en pepernoten en zuurkool en een Mona-toetje eet en klets met jongens die ik eigenlijk niet ken zonder dat het een date is (of hoeft te zijn).

Om mijn Nederlandheid te compenseren luister ik mijn Noorse liedjes-playlist die ik nu keihard meezing en dat is ook fijn. Maar toch, een dag woon ik gewoon weer in Nederland hoor.

Kopenhagen, Lund, Malmö, Göteborg11.11.2014

, thuis.



Oslo is natter en kouder dan alle plekken die ik de afgelopen vijf dagen zag bij elkaar, maar dat geeft niet want toen ik door veel te groot Kopenhagen liep wilde ik best naar huis. Toen ik in de bus door Skåne reed kon ik best nog uren blijven zitten, meteen door naar huis. En toen ik gistermiddag de bus instapte met bestemming Oslo vond ik dat niet erg, maar wilde ik naar huis.

Na 5 fijne dagen, 4 fijne steden, een handjevol fijne mensen en vooral veel fijne plekken ben ik nu dus weer thuis, in Oslo, en ik noemde Oslo inderdaad nu al een paar keer thuis. Oslo is thuis.

(Doel bereikt.)